Author: USER

Zasady oceniania geografii  w klasach V-VIII w Szkole Podstawowej w Leźnicy Małej
I.Program nauczania
Punktem wyjścia do napisania Programu nauczania geografii dla szkoły podstawowej – Planeta Nowa jest Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 lutego 2017 r., w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, kształcenia ogólnego dla szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej, tradycja, której słusznie przypisuje się zadanie kształtowania tożsamości narodowej oraz wychowania patriotycznego i obywatelskiego, a także dorobek Międzynarodowej Unii Geograficznej (International Geographical Union). Opracowując koncepcję programu, wykorzystano osiągnięcia dydaktyki geografii, pedagogiki, aksjologii oraz psychologii. 

DzU z dnia 24 lutego 2017 r., poz. 356.

Prezentowany program nauczania geografii w szkole podstawowej wyróżnia się nowatorskim podejściem zgodnym z zasadami konektywizmu i jest odpowiedzią na współczesne wyzwania edukacyjne, a mianowicie na konieczność rozwijania umiejętności selekcji informacji oraz wykorzystania nowoczesnych technologii.
II. Cele kształcenia
 Program określa cele kształcenia przewidziane do osiągnięcia na lekcjach geografii w szkole podstawowej, zgodne z celami zamieszczonymi w podstawie programowej.
W koncepcji programu przyjęto, że edukacja geograficzna w szkole podstawowej, wspomagając rozwój ucznia jako osoby i wprowadzając go w życie społeczne, zakłada przede wszystkim:
I. W sferze wiedzy geograficznej:
1.	poznanie podstawowych metod badań geograficznych, interpretacji oraz prezentacji ich wyników,
2.	opanowanie podstawowego słownictwa geograficznego w celu opisywania oraz wyjaśniania występujących w środowisku geograficznym zjawisk i zachodzących 
w nim procesów,
3.	poznanie wybranych krajobrazów Polski i świata, ich głównych cech i składników,
4.	poznanie dziedzictwa kultury regionalnej oraz narodowej i postrzeganie go 
w perspektywie kultury europejskiej oraz światowej,
5.	określenie miejsca i roli Polski oraz Polaków we współczesnym świecie,
6.	poznanie głównych cech środowiska geograficznego Polski, własnego regionu 
i najbliższego otoczenia – „małej ojczyzny”, a także wybranych krajów i regionów Europy oraz świata,
7.	poznanie i opisywanie zjawisk oraz procesów zachodzących w środowisku przyrodniczym Polski, a także wybranych krajów i regionów Europy oraz świata,
8.	integrowanie wiedzy przyrodniczej z wiedzą społeczno-ekonomiczną i humanistyczną,
9.	poznanie zróżnicowanych form działalności człowieka w środowisku, ich uwarunkowań i konsekwencji oraz potrzeby racjonalnego gospodarowania zasobami przyrody zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju,
10.	poznanie i zrozumienie wybranych problemów społeczno-gospodarczych w skali lokalnej, regionalnej i globalnej,
11.	poznanie zróżnicowania społeczno-gospodarczego i kulturowego społeczeństw na świecie poprzez pogłębienie wiedzy o ludziach, społecznościach i narodowościach,
12.	rozumienie współzależności między elementami środowiska przyrodniczego 
i społeczno-gospodarczego oraz związków i zależności w środowisku geograficznym
w skali lokalnej, regionalnej i globalnej,
13.	określenie prawidłowości w zakresie przestrzennego zróżnicowania warunków środowiska przyrodniczego oraz życia i różnych form działalności człowieka,
14.	wiązanie aktualnych wydarzeń społecznych i politycznych z przeszłością,
15.	zdobycie wiedzy niezbędnej do zrozumienia istoty zjawisk oraz charakteru i dynamiki procesów zachodzących w środowisku geograficznym w skali lokalnej, krajowej (geografia Polski), wielkich regionów oraz świata w różnych skalach czasowych,
16.	dążenie do rozumienia treści geograficznych, a nie tylko do ich pamięciowego opanowania,
17.	traktowanie wiadomości geograficznych, stanowiących wartość poznawczą samą 
w sobie, w sposób integralny, prowadzący do lepszego rozumienia świata, ludzi 
i siebie,
18.	dostrzeganie różnego rodzaju związków i zależności (przyczynowo-skutkowych, funkcjonalnych, czasowych i przestrzennych).
II. W sferze umiejętności i stosowania wiedzy w praktyce:
1.	planowanie, organizowanie i ocenianie własnej nauki oraz wzięcie za nią odpowiedzialności teraz i w przyszłości,
2.	skuteczne porozumiewanie się w różnych sytuacjach, prezentację własnego punktu widzenia i uwzględnianie poglądów innych ludzi,
3.	poprawne posługiwanie się językiem ojczystym oraz przygotowywanie się do publicznych wystąpień,
4.	prowadzenie obserwacji i pomiarów w terenie, analizowanie, dokonywanie opisu, porównywanie, klasyfikowanie,
5.	wykorzystywanie wiedzy i umiejętności geograficznych w celu lepszego rozumienia współczesnego świata,
6.	korzystanie z planów, map, fotografii, rysunków, wykresów, danych statystycznych, tekstów źródłowych oraz technologii informacyjno-komunikacyjnych w celu zdobywania, przetwarzania i prezentowania informacji geograficznych,
7.	czytanie i interpretację map różnej treści,
8.	określanie związków i zależności między poszczególnymi elementami środowiska przyrodniczego, ich wpływu na warunki życia człowieka i jego działalność, formułowanie twierdzeń o prawidłowościach, dokonywanie uogólnień,
9.	ocenę uwarunkowań procesów przyrodniczych i społeczno-gospodarczych zachodzących w skali globalnej, regionalnej i lokalnej oraz różnych skalach czasowych,
10.	wskazywanie i analizę związków przyczynowo-skutkowych oraz powiązań funkcjonalnych pomiędzy poszczególnymi komponentami środowiska geograficznego w różnych skalach przestrzennych i czasowych,
11.	krytyczne myślenie, formułowanie sądów, wartościowanie, ocenianie zjawisk oraz procesów społeczno-kulturowych i gospodarczych zachodzących w różnych regionach świata oraz w Polsce,
12.	stawianie pytań, formułowanie hipotez i kreatywne rozwiązywanie problemów,
13.	podejmowanie nowych wyzwań oraz racjonalnych działań prośrodowiskowych 
i prospołecznych,
14.	rozwijanie umiejętności percepcji przestrzeni i wyobraźni przestrzennej,
15.	podejmowanie konstruktywnej współpracy z innymi, nabywanie kultury sprzyjającej umiejętności komunikowania się, kształtowania trwałych i skutecznych relacji 
w grupie, empatii,
16.	wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności geograficznych w życiu codziennym,
17.	rozwijanie sprawności umysłowej oraz osobistych zainteresowań.
III. W sferze postaw i wartości (cele wychowawcze, aksjologiczne):
1.	rozwijanie przekonania o użyteczności edukacji geograficznej w życiu codziennym,
2.	poznawanie siebie, swoich predyspozycji, talentów oraz kształtowanie różnych aspektów własnej osobowości,
3.	rozwijanie pasji poznawczej skutkującej wzrostem zainteresowania i motywacji wewnętrznej do uczenia się geografii,
4.	rozwijanie dociekliwości poznawczej ukierunkowanej na poszukiwanie prawdy, dobra i piękna w świecie,
5.	łączenie racjonalności naukowej z refleksją nad pięknem i harmonią świata przyrody oraz dziedzictwem kulturowym ludzkości,
6.	przyjmowanie postawy szacunku do środowiska przyrodniczego oraz rozumienie potrzeby racjonalnego w nim gospodarowania,
7.	kształtowanie poczucia tożsamości, patriotyzmu oraz postaw wspólnotowych 
i obywatelskich,
8.	kształtowanie poczucia dumy z piękna ojczystej przyrody i dorobku naszego narodu poprzez poznanie m.in.: różnych obiektów dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego własnego regionu i Polski, krajobrazów Polski, walorów przyrodniczych, kulturowych, turystycznych oraz osiągnięć Polaków w różnych dziedzinach życia, 
w tym sukcesów polskich firm na arenie międzynarodowej,
9.	rozwijanie przekonania o potrzebie uczestnictwa w rozwoju własnego regionu 
i Polski, a także podejmowania działań na rzecz zachowania ich dziedzictwa przyrodniczego oraz kulturowego,
10.	kształtowanie pozytywnych, emocjonalnych i duchowych więzi z krajem ojczystym, 
z najbliższym otoczeniem społecznym i przyrodniczym („małą ojczyzną”, własnym regionem), a także w pewnym stopniu z całą planetą Ziemią,
11.	rozwijanie zdolności percepcji najbliższego otoczenia i miejsca rozumianego jako „oswojona” najbliższa przestrzeń, której uczeń nadaje pozytywne znaczenia,
12.	poszukiwanie, odkrywanie i dążenie do osiągnięcia wielkich celów życiowych 
i wartości niezbędnych dla odnalezienia własnego miejsca w świecie na drodze rzetelnej i systematycznej pracy,
13.	kształtowanie świadomości o potrzebie współpracy dotyczącej zwalczania zagrożeń środowiska przyrodniczego oraz zagrożeń społecznych,
14.	przygotowanie się do życia w rodzinie, społeczności lokalnej oraz państwie,
15.	kształtowanie postaw patriotycznych,
16.	poczucie odpowiedzialności za stan środowiska geograficznego i przyszły rozwój społeczno-kulturowy i gospodarczy „małej ojczyzny”, własnego regionu i Polski,
17.	rozwijanie poczucia estetyki oraz potrzeby kształtowania ładu przestrzennego,
18.	przełamywanie stereotypów i kształtowanie postawy szacunku, zrozumienia, akceptacji i poszanowania innych kultur przy jednoczesnym zachowaniu poczucia wartości dziedzictwa kulturowego własnego narodu i własnej tożsamości.
Ponadto szkoła powinna kształtować u uczniów takie postawy sprzyjające ich dalszemu rozwojowi indywidualnemu i społecznemu, jak: uczciwość, wiarygodność, odpowiedzialność, wytrwałość, poczucie własnej wartości, szacunek dla innych ludzi, patriotyzm, ciekawość poznawcza, kreatywność, przedsiębiorczość, kultura osobista, gotowość do podejmowania inicjatyw oraz do pracy zespołowej. W rozwoju społecznym bardzo ważne jest kształtowanie postawy obywatelskiej, postawy poszanowania tradycji i kultury własnego narodu, a także postawy poszanowania innych kultur i tradycji. Szkoła powinna także podjąć odpowiednie kroki w celu zapobiegania wszelkiej dyskryminacji.
III. Warunki realizacji programu
Przedstawione treści kształcenia i wymagania szczegółowe realizowane w klasach V–VIII podzielono w następującym układzie godzinowym, który wynika z ramowych planów nauczania:
•	5 klasa – 1 godz., 
•	6 klasa – 1 godz., 
•	7 klasa – 2 godz., 
•	8 klasa – 1 godz. zajęć tygodniowo. 
Przy takim podziale godzin przyjęto następujące założenia realizacji poszczególnych działów tematycznych:
Klasa | Dział | Przewidywana liczba godzin przeznaczonych na realizacje treści kształcenia

V

Geografia jako nauka 
Mapa Polski

3

| Krajobrazy Polski | 14
| Lądy i oceany na Ziemi | 2
| Krajobrazy świata | 11
VI | Współrzędne geograficzne | 4
| Ruchy Ziemi | 8
| Geografia Europy | 12
| Sąsiedzi Polski | 7
VII | Podstawy geografii | 6
| Środowisko przyrodnicze Polski na tle Europy | 17
| Ludność i urbanizacja w Polsce | 12
| Rolnictwo i przemysł Polski | 8
| Usługi w Polsce | 5
| Zanieczyszczenie i ochrona środowiska przyrodniczego Polski | 3
| Relacje między elementami środowiska geograficznego na wybranych obszarach Polski | 9

Własny region
„Mała ojczyzna”

6

VIII | Wybrane problemy i regiony geograficzne Azji | 9
| Wybrane problemy i regiony geograficzne Afryki | 7
| Wybrane problemy i regiony geograficzne Ameryki Północnej i Ameryki Południowej | 9
| Wybrane problemy i regiony geograficzne Australii i Oceanii | 3
| Geografia obszarów okołobiegunowych | 2
Razem | 157

Forma programu daje nauczycielowi swobodę operowania treściami oraz stwarza możliwość dostosowania ich do potrzeb i predyspozycji percepcyjnych uczniów. Zgodnie z przyjętymi założeniami minimalna liczba godzin nie wypełnia całkowitego czasu zajęć w danej klasie. Pozwala to nauczycielowi na rozszerzenie treści kształcenia zgodnie z własnym wyborem 
i realizację np. projektów czy dodatkowych zajęć terenowych.
Liczba godzin przeznaczanych na realizację poszczególnych działów kształcenia może być dostosowywana do istniejących warunków, określonych czynnikami organizacyjnymi (wielkość klasy, dostęp do specjalistycznych pracowni czy możliwość przeprowadzenia zajęć w terenie), percepcją oraz predyspozycjami psychofizycznymi danej grupy uczniów.
IV.Procedury osiągania celów kształcenia i wychowania
Zgodnie z podstawą programową zamieszczone w niniejszym programie wymagania edukacyjne oraz szczegółowe cele edukacyjne są punktem wyjścia do określenia procedur ich osiągnięcia, czyli warunków właściwej realizacji zadań dydaktycznych i wychowawczych stawianych przed szkołą, nauczycielem oraz uczniem. Procedury te mają umożliwić uczniowi wszechstronny rozwój, uczestniczenie w całym procesie edukacyjnym oraz przygotować go do kształcenia ustawicznego. 
Procedury obejmują procesy pracy na lekcjach, zajęciach pozalekcyjnych oraz naukę indywidualną. Realizacji procedur służą m.in. liczba godzin przeznaczona na edukację geograficzną, różne rodzaje i typy lekcji oraz strategie dydaktyczne nauczyciela.
Zadaniem szkoły jest zapewnienie warunków do prawidłowej organizacji procesu dydaktycznego, w tym przydziału godzin dydaktycznych w ramowym planie nauczania przeznaczonych na edukację geograficzną. W podstawie programowej przewiduje się nauczanie geografii w szkole podstawowej na minimum 150 godzinach w cyklu kształcenia. Niniejszy program spełnia wymagania nowej podstawy programowej oraz liczby godzin wyznaczonej w ramowym planie nauczania w szkole podstawowej.
Kolejnym zadaniem szkoły, którego wypełnienie umożliwi pełną realizację wymagań edukacyjnych zawartych w niniejszym programie, jest zorganizowanie pracowni geograficznej (lub innej sali szkolnej), wyposażonej w niezbędne środki dydaktyczne, takie jak: 
•	zestawy map ściennych umożliwiających pełną realizację programu,
•	atlasy geograficzne – ważne jest, aby uczniowie mogli korzystać z atlasów, które będą stanowić obudowę programu,
•	mapy topograficzne okolic szkoły, mapy turystyczne, plany miast,
•	uczniowskie globusy fizyczne, globusy indukcyjne,
•	zestawy modeli, np. geologicznych czy dotyczących ruchów Ziemi,
•	okazy skał,
•	kompasy i busole do wykorzystania na lekcjach terenowych i wycieczkach,
•	przyrządy pomiarowe, np. zestawy termometrów, wiatromierz, barometr, gnomon, taśma miernicza,
•	roczniki statystyczne i/lub inne opracowania statystyczne,
•	biblioteczka geograficzna, w tym słowniki, encyklopedie i czasopisma geograficzne,
•	zestawy filmów na płytach DVD oraz odtwarzacz DVD (w miarę możliwości szkoły),
•	komputer z programami edukacyjnymi oraz łączem internetowym i rzutnikiem multimedialnym (w miarę możliwości szkoły).
Wypełniając zadania szkoły oraz dążąc do rozwoju umiejętności uniwersalnych, należy uwzględnić różne sposoby nauczania i uczenia się. Na uczenie się wpływa m.in. inteligencja ucznia, jego osobowość, dojrzałość oraz środowisko, w którym przebywa. Na proces uczenia się składają się takie czynniki, jak: wiedza wcześniejsza, skojarzenia, transfer wiedzy, emocje i motywacja, obserwacja i style uczenia się.
Wiedza wcześniejsza obejmuje to, co już uczniowi jest znane z poprzednich etapów edukacyjnych i własnych doświadczeń. Zatem ważne jest, aby nauczyciel starał się nawiązać do wcześniejszej wiedzy ucznia, niejako przerzucając pomost pomiędzy znanym i nieznanym. 
Skojarzenia pomagają nauczyć się nowego materiału lub przypomnieć już zapomniany. Przywoływanie pewnych słów-haseł (np. migracja) może przywieźć na myśl określone terminy, zdarzenia czy procesy.
Transfer wiedzy to przeniesienie wiedzy nabytej w procesie uczenia się z teorii do praktyki. Znajomość terminów i faktów bez zrozumienia ich istotności, związków czy zastosowań ma ograniczone znaczenie, np. w przypadku mapy uczeń nie tylko powinien rozumieć termin mapa, lecz także potrafić odnieść go do praktyki, czyli korzystać z mapy. 
Obserwacja procesów w naturalnych warunkach i sytuacjach ułatwia ich lepsze zrozumienie. Jest przykładem badania ciągłego. Za jej pomocą można analizować np. oddziaływanie człowieka na środowisko. 
Stan emocjonalny ucznia może wzmocnić oddziaływanie poznawanego materiału lub przeciwnie – powodować powstawanie barier w procesie uczenia się. Zetknięcie się z nowym i trudnym materiałem czasami wywołuje u ucznia niepokój, który może działać na niekorzyść uczenia się 
i demotywować do nauki. Nauczyciele powinni starać się osłabiać negatywne emocje, 
a wzmacniać (za pomocą odpowiednich metod, technik, form i środków nauczania) emocje pozytywne, które pobudzają uczniów do uczenia się i korzystnie wpływają na motywację.
Motywacja jest to wywoływanie, ukierunkowywanie i podtrzymanie określonego zachowania ucznia w procesie uczenia się w celu osiągnięcia zamierzonych celów. Dla procesu uczenia się niezwykle istotne są czas trwania i umiejętne pobudzenie. Uczeń zmotywowany z reguły poświęci więcej czasu na uczenie się i rozwiązywanie problemów. Ponadto motywacja sprzyja koncentracji, wytrwałości, odporności na przeszkody w dochodzeniu do rozwiązań problemów badawczych. Dlatego ważne jest, aby w procesie dydaktycznym uczniowie mogli nieustannie liczyć na pomoc nauczyciela, jego wsparcie i zachętę. 
V. Ocenianie uczniów
Bieżące, śródroczne i roczne oceny klasyfikacyjne z zajęć edukacyjnych ustala się w stopniach według następującej skali
1.Stopień celujący-6
2.Stopień bardzo dobry-5
3. Stopień dobry-4
3. Stopień dostateczny-3
4. Stopień dopuszczający-2
5. Stopień niedostateczny-1
  VI. Przedmiotem oceny ucznia są:
- wiadomości,
- umiejętności,
- przygotowanie do zajęć,
- aktywność-postawa,
- podejmowanie samodzielnych zadań i inicjatyw w zdobywaniu wiedzy,
- frekwencja na lekcjach według ogólnie przyjętych zasad klasyfikacji.
-udział uczniów w projektach edukacyjnych

VII.Przy ocenianiu bierzemy pod uwagę

-typ osobowości
-możliwości intelektualne
-indywidualne potrzeby edukacyjne

VIII.Formy sprawdzania wiedzy:

- sprawdziany wiadomości
- krótkie wypowiedzi pisemne(z 1 do 3 lekcji)
- prace domowe,
- referaty, projekty, prezentacje multimedialne wykonywane samodzielnie lub w grupie
-projekty edukacyjne
-aktywność ucznia(czynny udział w lekcji, stosunek do przedmiotu, zaangażowanie, postawa)
-konkursy
IX. Kontrakt z uczniami
Umowa zawarta między uczniem/uczennicą
a nauczycielem wiedzy      o społeczeństwie określająca warunki oceniania, współpracy i zachowania na lekcjach na rok szkolny………………
1.	Uczeń ma obowiązek punktualnego przychodzenia na zajęcia.
2.	Uczeń pozostawia ład i porządek na swoim stanowisku pracy po zakończonej lekcji.
3.	W czasie prowadzenia lekcji uczeń przestrzega poleceń nauczyciela.
4.	W czasie przerwy mogą przebywać tylko uczniowie na polecenie nauczyciela.
5.	Podczas lekcji uczeń nie je, nie pije, nie żuje gumy.
6.	Uczeń ma obowiązek przygotowania do każdej lekcji.
7.	Sprawdzenie wiadomości z poprzedniej lekcji może się odbyć w formie pisemnej lub ustnej.
8.	Wiadomości obejmujące 2-3 ostatnich lekcji będą sprawdzane w formie pisemnych krótkich prac.
9.	Po zrealizowaniu działu tematycznego, uczeń pisze sprawdzian, który jest obowiązkowy, zapowiedziany z tygodniowym wyprzedzeniem i poprzedzony lekcja powtórzeniową.
10.	 W przypadku otrzymania oceny niedostatecznej ze sprawdzianu, uczeń może w ciągu dwóch tygodni ją poprawić. Wówczas obok oceny niedostatecznej otrzymuje ocenę z poprawy.
11.	Oceny wystawiane są jawne, uczeń może poprosić o jej uzasadnienie.
12.	Uczeń za swoją aktywność może otrzymać ocenę lub „ plus” Otrzymanie trzech plusów jest równe ocenie bardzo dobrej.
13.	Uczeń ma prawo zgłosić nieprzygotowanie, nie więcej jednak niż dwa razy w półroczu.
14.	Powyższy punkt nie dotyczy jednak sprawdzianów i zapowiedzianych krótkich prac pisemnych.
……………………………
      (podpis ucznia)
X.Procentowe przeliczanie punktów na oceny:

Przy ocenianiu prac pisemnych nauczyciel stosuje następujące zasady przeliczania punktów na ocenę dla wszystkich uczniów: 
1) poniżej 30% – niedostateczny,
2) 31% - 50% - dopuszczający, 
3) 51% - 74% - dostateczny,
4) 75% - 90% - dobry, 
4) 91% - 100% - bardzo dobry, 
5) 100% i zadanie dodatkowe (do decyzji nauczyciela) – celujący.

 Przy ocenianiu prac pisemnych uczniów mających obniżone kryteria oceniania nauczyciel stosuje następujące zasady przeliczania punktów na ocenę:
 1) poniżej 19% – niedostateczny,
 2) 20% - 40% - dopuszczający,
 3) 41% - 55% - dostateczny, 
4) 56% - 70% - dobry, 
5) 71% - 90% - bardzo dobry, 
6) 91% - 100% - celujący

Do wystawienia śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych uczeń winien posiadać minimum trzy oceny cząstkowe.

XI. Kryteria oceniania na poszczególne oceny:
 
Ocenę celującą (6) otrzymuje uczeń, który:
- wyróżnia się szeroką, samodzielnie zdobytą wiedzą, wybiegającą poza program nauczania,
- posiadł umiejętność samodzielnego korzystania z różnych źródeł informacji,
- samodzielnie formułuje wzorowe pod względem merytorycznym i językowym wypowiedzi ustne i pisemne na określony temat,
- doskonale zna szeroką terminologię przedmiotową i swobodnie się nią posługuje,
- formułuje własne opinie i sądy, które potrafi prawidłowo i przekonywująco uzasadnić,
- potrafi powiązać dzieje własnego regionu z historią Polski i dziejami powszechnymi.

Ocenę bardzo dobrą (5) otrzymuje uczeń, który:
- opanował w pełnym stopniu wiadomości i umiejętności przewidziane programem nauczania,
- sprawnie, samodzielnie posługuje się różnymi źródłami wiedzy,
- rozumie i poprawnie stosuje poznaną terminologię,
- samodzielnie formułuje wypowiedzi ustne i pisemne na określony temat, wykorzystując wiedzę zdobytą w szkole i samodzielnie,
- potrafi współpracować w grupie,
- aktywnie uczestniczy w lekcjach.

Ocenę dobrą (4) otrzymuje uczeń, który:
- nie opanował całego materiału określonego programem nauczania, ale nie utrudnia mu to poznawania wiedzy,
- rozumie genezę, przebieg i skutki wydarzeń historycznych,
- poprawnie posługuje się prostymi źródłami informacji,
- poprawnie rozumuje w kategoriach przyczynowo- skutkowych oraz posługuje się pojęciami historycznymi,
- umie formułować proste wypowiedzi ustne i pisemne.

Ocenę dostateczną (3) otrzymuje uczeń, który:
- opanował podstawowe elementy wiadomości programowych, pozwalające mu na rozumienie najważniejszych zagadnień,
- potrafi formułować schematyczne wypowiedzi ustne i pisemne,
- umie posługiwać się, często pod kierunkiem nauczyciela, prostymi środkami dydaktycznymi.

Ocenę dopuszczającą (2) otrzymuje uczeń, który:
- wiedzę ucznia charakteryzują znaczne braki, ale nie uniemożliwia mu to opanowanie wiadomości w dalszej edukacji,
- wykonuje zadania o niewielkim stopniu trudności przy znacznej pomocy nauczyciela,
- nie wykonał wszystkich prac lekcyjnych i domowych.

Ocenę niedostateczną (1) otrzymuje uczeń, który:
- nie opanował wiadomości i umiejętności przewidzianych programem nauczania,
- nie potrafi, nawet przy znacznej pomocy nauczyciela, korzystać z prostych środków dydaktycznych,
- nie potrafi formułować nawet prostych wypowiedzi ustnych i pisemnych,
-nie zna podstawowej terminologii historycznej.

XII. Zasady poprawiania ocen.

Uczeń ma prawo do poprawienia oceny z prac pisemnych jeden raz, w ciągu dwóch tygodni. Obydwie oceny są brane pod uwagę przy wystawianiu oceny semestralnej lub rocznej.
Uczeń ma obowiązek uzupełnić wiadomości oraz prace domowe z lekcji, na której nie był obecny.
Uczeń ma obowiązek zaliczyć każdą kartkówkę i pracę kontrolną, której nie pisał z powodu usprawiedliwionej nieobecności, w ciągu dwóch tygodni. Jeżeli tego nie zrobi, dostaje ocenę niedostateczną. Jeśli nieobecność była nieusprawiedliwiona, uczeń może być pytany lub pisze pracę bez uprzedzenia. O formie zaliczania lub poprawiania decyduje nauczyciel.
Niezliczone prace samodzielne lekcyjne lub domowe uczeń musi poprawić na następnej lekcji. Jeśli tego nie zrobi, otrzymuje ocenę niedostateczną. 
Oceny z odpowiedzi ustnych nie podlegają poprawie.

XIII Nieprzygotowanie do lekcji.

Uczeń może dwa razy w semestrze zgłosić nieprzygotowanie do lekcji. Każde następne nieprzygotowanie skutkuje oceną niedostateczną, niepodlegającą poprawie.

XIV. Sposoby dokumentowania osiągnięć uczniów.

Osiągnięcia uczniów odnotowuje się w dzienniku elektronicznym.

 XV. Informowanie rodziców.

Rodzice są informowani o postępach w nauce dziecka poprzez dostęp do dziennika internetowego ( oceny, nieobecności, uwagi ). 
O przewidywanej semestralnej lub rocznej ocenie niedostatecznej rodzice będą powiadomieni na miesiąc przed klasyfikacją.

 XVI  . Przedmiotowy system oceniania podlegać będzie corocznej ewaluacji.